Tallin: Het moderne Bokrijk

IMG_6643

Tallinn: een zalige rustige stad, misschien wel één van de rustigste hoofdsteden die ik tot nu toe heb bezocht.
Als ik maar één dag de kans gehad zou hebben om deze hoofdstad te bezoeken zou mijn omschrijving geweest zijn: ‘Het Bokrijk van Estland’. Maar gelukkig kon ik ook dag 2 doorbrengen in de straten van deze gezellige stad en zo ontdekte ik ook de moderne wijken.

Op mijn eerste dag in Tallinn besloot ik om ‘De oude stad’ te verkennen, want die kan je natuurlijk niet missen als je hier bent. Een wirwar van kasseien en gezellige straatjes brengt je naar de meest gezellige en indrukwekkende plaatsjes in de stad. Van zalige uitzichten over de stad bovenop Toompea tot de imposante Alexander Nevsky kathedraal.

Zalig om alle verborgen straatjes te ontdekken en vervolgens te genieten van hun gezelligheid…
Toen ik ’s avonds naar huis belde om te vertellen over alles dat ik gedaan had die dag, vertelde ik dat ik Tallinn niet echt als een hoofdstad zag; een hoofdstad met alleen maar kasseien baantjes en oude historische gebouwen, dat kan toch helemaal niet in ons westers brein…

Maar daar kwam gelukkige verandering in op dag 2. Ik besloot om het moderne Tallinn te gaan zoeken en daarvoor moest ik natuurlijk buiten de ‘Oude stad’ gaan. Mijn eerste stop bracht me naar ‘Kadriorg’, met het mooie paleis, park en het huis van de president. Wat ook zeker de moeite waard is, is de weide van het Song Festival met een gigantisch podium aan de voet van een heuvel.

IMG_6676IMG_6722
Vervolgens kwam ik terecht in het ‘Rottermann kwartier’, een wijk van amper 4 straten, maar daarom geen reden om dit niet te bezoeken. Hier kan je kennismaken met de manier waarop de Esten oude gebouwen toch heel modern maken.
En zeker niet onbelangrijk mijn bezoek aan de basis van de KGB in Tallinn. De dag ervoor had ik al eens een kijkje genomen in de cellen van de KGB in ‘De Oude stad’ en dat was al indrukwekkend. Maar dag 2 werd nog beter, we kregen toegang tot ‘de geheime’ 23ste verdieping in het Viru hotel. Van hieruit controleerde ze de hele stad. (zeker de moeite waard als je wat meer wil weten over de invloed van de Sovjet-Unie)

En zo gingen er 2 geweldig interessante, maar vermoeiende dagen voorbij. Want wat ik toch wel geleerd heb de voorbij dagen: het is veel vermoeiender om alleen te reizen. Je moet helemaal zelf uitzoeken welke tram je moet nemen, waar je kaartjes moet kopen, welke dingen je wil bezoeken en hoe je dat het beste in een planning kan gieten… Deze keer was er ‘jammer genoeg’ niemand die dat al op voorhand helemaal had uitgestippeld, zodat ik maar gewoon moest volgen en rondkijken. En we weten natuurlijk allemaal wie daar normaal voor zorgt. (Haar verhaal lees je hier www.andersonderwijzen.blog)

Tallinn is een gezellige en gevarieerde stad. Het is niet dadelijk een typische hoofdstad, maar dat maakt het net zo leuk. Er zijn niet veel hoofdsteden waar je gewoon in het midden van de weg kan lopen of waar je je als meisje alleen als je ’s avonds rondloopt je geen moment onveilig voelt. Een echte topstad voor wie van geschiedenis, maar toch ook  van moderne gebouwen houdt. Of de perfecte mix tussen mooie parken en imposante gebouwen, maar toch altijd die verrassende gezelligheid.

Van Charleroi naar Viljandi: enkele indrukken

Yay, eindelijk kan ik zeggen dat ik begonnen ben aan mijn eerste reis, helemaal alleen. Best heel spannend om toch weer alleen te vertrekken naar een land dat je niet kent.

Mijn vertrek was vanuit Charleroi naar Riga en dan een 3 uur durende autorit naar Viljandi, een stadje in het midden van Estland.
Het vertrek begon al meteen goed: net voor we het vliegtuig mochten instappen, kregen we te horen dat er een technisch probleem was, een dikke 2 uur wachten… Dus ja wat doe je dan helemaal alleen op een luchthaven? Mijn bezigheid: alle plaatsen waar ik nog nooit van had gehoord (die op het vertrekbord staan) opzoeken, daar ben je wel even mee bezig en ook altijd leuk voor nieuwe inspiratie.

Santander, Timisoara en Clu-Napoca: enkele nieuwe ontdekkingen

Na eindelijk te kunnen opstijgen en een rustige 2 uur durende vlucht, kwam ik terecht in Riga. Het was al laat in de avond, dus jammer genoeg heb ik daar nog niet veel van kunnen zien.

De weg naar Viljandi was een 3 uur durende rit over verlaten en donkere wegen. Je kan er kilometers rijden zonder een huis of een andere auto tegen te komen. Soms kom je eens enkele huizen tegen, maar die lijken eerder verlaten of vervallen.  223 km afleggen zonder autostrade, gewoon over een 2-vaksbaan. Ik had al op voorhand van verschillende mensen te horen gekregen dat de wegen niet altijd even ‘modern’ zijn en niets is minder waar, al is dit zeker niet negatief. Alles geeft hierdoor een iet wat mysterieuze indruk zo in het midden van de nacht. Ook van snelheidslimieten kennen ze hier niet veel, ze bestaan wel, maar iedereen negeert ze gewoon: 140 rijden op een baan waar je 90 mag is perfect normaal…

Eindelijk aangekomen in Viljandi… Een mix tussen Scandinavië en Rusland, enorm rustig met veel vervallen houten huisjes of net mooie simpele huizen die tiptop in orde zijn.

Je kan niet zeggen dat je in een volledig andere cultuur terechtkomt hier, maar de verschillen zijn toch wel duidelijk te merken. Vooral de invloeden van het strenge communisme zijn nog duidelijk te zien, of zo lijkt het toch in mijn ogen. Ook iedereen tot en met de generatie van mijn ouders spreekt nog perfect Russisch.

De mensen lijken veel meer gesloten, maar als je hun iets vraagt zullen ze je meteen zo goed mogelijk proberen te helpen. Dat merkte ik vooral bij Saara, het meisje waar ik mee getraind heb. Ze was heel vriendelijk, maar toch merkte je altijd die bepaalde afstandelijkheid, moeilijk om te omschrijven. Het dagelijks leven lijkt hier zoveel rustiger te verlopen. Als je ’s ochtends vroeg op straat loopt, zie je mensen allemaal een wandelingetje maken alvorens ze naar het werk gaan. (ook niet onlogisch als je stad aan zo een mooi meer ligt). Al was dat rustige leven niet altijd te merken in de tennistrainingen. De trainer is keihard voor Saara en straalde ook een bepaalde autoriteit naar mij uit, hoewel ik helemaal geen van zijn pupillen ben. Nooit is iets goed genoeg en als er iets fout wordt gedaan, moet je je niet verwachten aan een verklarende uitleg, maar eerder aan een kanonskogel die jouw kant uitkomt en een straf. Naar mijn gevoel ietwat extreem…

IMG_6541IMG_6517

Iedereen neemt de tijd om te sporten en alles te voet te doen. In een stad met 20.000 inwoners, zie je opvallend weinig auto’s. Alles ligt op wandelafstand dus voor niets een auto nodig.

Mijn eerste indruk over Estland: een heel mooi en verschillend land. Op zich zijn ze heel westers, maar toch voel je in alles nog restanten van de onderdrukking, logisch ook zulke gebeurtenissen kunnen niet zomaar op enkele jaren volledig vergeten zijn.

Rustig, maar toch op verschillende vlakken heel verrassend…

Van chaos tot (een beetje) orde

Een sabbatjaar. Hoe begin je eraan…? Die vraag stelde ik me enkele weken geleden ook. Ondertussen was het augustus en de grote dromen waren zeker aanwezig. Alleen was het nog een hele opgave om dat in werkelijke plannen te kunnen gieten.

Pinterest, Instagram, Facebook, via alle kanalen kreeg ik inspiratie aangereikt. Nu moest mijn ADHD-brein nog alle leuke ideeën kunnen samenbrengen tot een plan voor het komende jaar.

Dankzij mijn mama -een enorm talent in plannen- kwam ik op het idee om alles samen te brengen op één grote wereldkaart. Alle projecten, reizen, cursussen,… kregen een mooi plaatsje op de wereldkaart. Zo kreeg de oorspronkelijke chaos een eerste vorm van orde (een enorme prestatie :)). Superleuk om te zien dat je dromen en ideeën een stapje dichter bij de werkelijkheid komen.

Natuurlijk is het onwerkelijk om alle ideeën tot uitvoering te laten komen. Maar beter te veel dan te weinig hebben ze me altijd verteld. Dus liever een wereldkaart met een overdosis aan ideeën, projecten, reizen,… waaruit ik kan kiezen dan gebrek aan inspiratie. Zo ben ik er zekere van dat ik over alles heb nagedacht en kan ik veel makkelijker aanvullen en schrappen (net ietsje liever aanvullen dan schrappen natuurlijk).

Het is duidelijk dat ik van verschillende kleurtjes houd. Niet alleen omdat het zoveel mooier en frisser is, maar vooral omdat het zorgt voor een ‘systeem’: een kleur voor reizen die vastliggen, een kleur voor reizen in dezelfde periode waaruit ik moet kiezen, een kleur voor dingen waar ik nog eens goed over moet nadenken, …

Processed with VSCO with c1 presetProcessed with VSCO with c1 preset

Genoeg gedroomd en ideeën verzameld, eindelijk is het tijd voor een eerste ruwe planning. En dat bleek niet zo simpel als het lijkt. Na veel denk- en puzzelwerk begon het een eerste vorm te krijgen. In november zou ik een reis op mijn eentje maken, naar waar was nog niet meteen duidelijk. Vervolgens zo ik in januari naar New York trekken om een vriendin te bezoeken en als laatste grote ding stond een groepsreis naar Jordanië te wachten.
Tussenin heb ik dan telkens tijd om plekjes in België en omstreken te verkennen en ook zeker niet onbelangrijk om een beetje te werken.
En natuurlijk heb ik plaats gehouden voor eventuele extra projecten. En jazeker, mijn planning was nog maar twee weken oud voordat de eerste toevoeging erbij kwam: een weekje Estland om te trainen met een Estse speelster. Zo kwam ik dan ook tot de conclusie dat ik in oktober maar 12 dagen in het land zou zijn.

En er blijven projecten bijkomen. Zo krijg ik de kans om op Medialaan gaan te helpen bij verschillende events, een kans die ik zeker niet kan laten schieten. En dankzij mijn planning kan ik (voor de eerste keer in mijn leven) snel en duidelijk zien wanneer dit er nog bij kan en wanneer het echt te vol zit.

En dan die eerste reis op mijn eentje die staat vast, maar naar waar? Een hele wereldkaart om te kiezen,… een reis met de trein door Groot-Brittannië. Ik dacht altijd dat een reis plannen toch helemaal niet zo moeilijk kon zijn… maar het tegendeel is wel duidelijk bewezen. Waar moet je beginnen? Wat wil je allemaal gaan bezoeken? Is dat de moeite waard of kies je best het andere museum? Welke hotel kies je? Of is een hostel een betere optie? Hoe geraak ik van de luchthaven naar de stad?

Allemaal vragen waar ik nooit bij heb stilgestaan. Mijn vorige reizen waren altijd mooi voorbereid, het enige wat ik moest doen was mijn koffer volproppen en zorgen dat ik in de auto zat.

Ondertussen ben ik druk aan het plannen voor mijn eerste reis. Voorlopig is het doel, zoveel mogelijk informatie verzamelen over Noord-Engeland en Edinburgh, reisgidsen doorbladeren, het internet doorspitten, mensen om raad vragen,… En dan kiezen maar, welke plekjes wil ik zeker kunnen bewonderen en welke zijn opties?

Mijn Pinterest is nog nooit zo actief geweest en elke foto die ik op Instagram tegenkom wordt gescreenshot. Ik wil er zeker van zijn dat ik geen enkel plekje mis, al weet ik dat dat een beetje ambitieus is. Niet alleen ik ben actief opzoek naar mooie plaatsen, maar ook krijg ik vaak de melding dat ik getagd ben in berichten op Facebook en Instagram, handig en vaak vernieuwend als je niet in je eentje moet rondneuzen.

Processed with VSCO with g3 preset

Schermafbeelding 2018-10-03 om 13.25.16

 

Een handige tip die ik ontdekt heb: op Instagram kun je buiten personen ook tags volgen. Altijd leuk om enkele weken voor je vertrek de tag van je bestemming toe te voegen. Zo blijf je altijd op de hoogte en ontdek je misschien nog wel plekjes waar je reisgids nog nooit van heeft gehoord. 

Ik vind het moeilijk om te weten wanneer ik nu echt aan mijn definitieve planning voor deze reis moet beginnen. Ik weet dat als ik er eens op vlieg er vaak geen stoppen aan is voor enkele dagen. Maar aan de andere kant weet ik dan ook weer dat na die paar dagen mijn interesse weer even op iets volledig anders wordt gesmeten. Dus probeer ik maar vervolgens zoveel mogelijk op te zoeken en te plannen.

Wat ik geleerd heb dat belangrijk voor me is: lijstjes en lijstjes en lijstjes. Ik dacht altijd dat ik alles wel zou kunnen onthouden wat ik zou moeten doen ter voorbereiding van mijn reis, maar dan zit ik eenmaal voor mijn laptop en geraak ik niet verder dan het startscherm van Google… Dus heb ik toch maar even mijn zelfvertrouwen (hierover) opzij gezet en ben ik voorbeeldig begonnen met lijstjes te maken. En wonder boven wonder moet ik toegeven dat het net iets vlotter werkt.