Het heerlijke Schotland

Edinburgh is toch wel één van mijn favoriete steden de ik het afgelopen jaar bezocht heb.

Toen ik na een treinrit van meer dan 2 uur aankwam in de schotse hoofdstad, was het al pikdonker (het was nog maar 16:30, maar het voelde aan als 22:00). Toch was ik meteen enorm enthousiast over Edinburgh. De straten waren zo mooi verlicht en als je van de ene kant van de stad kijkt naar de overkant van de stad, zie je op een heuvel de oude stad liggen en op het einde van de Royal Mile, lag het mooie verlichtte kasteel van Edinburgh.
Door de leuke lichtjes en de gezellige sfeer die in de stad hing, kon ik niet wachten tot de volgende dag om Edinburgh in het licht te zien en de gezellige straatjes te gaan verkennen.

De eerste dag trok ik meteen vroeg de stad in om mijn nieuwsgierigheid te stillen. De eerste stop: het kasteel van Edinburgh. Nadat ik dit de dag ervoor zo mooi op de heuvel had zien liggen, waren mijn verwachtingen heel hoog en kon ik niet wachten om aan mijn bezoek te beginnen. En het was alles behalve teleurstellend. Vanaf elk punt had je een enorm uitzicht over de stad en binnenin waren verschillende kleine musea, genoeg om je een paar uur bezig te houden.

Na het kasteel was het de beurt aan de Royal Mile om me te verbazen. Een straat die dwars door de oude stad loopt van Edinburgh Castle tot aan het ‘Holyrood palace’. Je vindt hier zoveel gezellige cafeetjes, interessante musea, oude kerken, sfeervolle pleintjes,…

Dag 1 was een leuk dagje in de stad en mijn nieuwsgierigheid was een beetje gestild.

Op de 2de dag wou ik kennismaken met het echte, typische Schotland. Met een groepje van 18 mensen, trokken we met een busje de echte schotse ‘Highlands’ in op weg naar Glencoe en het meer van Loch Ness.
Vanaf de eerste seconde was ik verliefd op het landschap waar we doorreden. Op sommige momenten voelde ik me zelfs in ‘teletubbieland’.
En het beste moest nog komen, Glencoe, zo mooi en mysterieus. De toppen van de heuvels hangen in de wolken en het gras heeft een zalige gouden kleur, echt even genieten.

Daarna was Loch Ness aan de beurt, de hoofdbestemming van de trip. Voor mij was dit niet het mooiste of het meest spectaculaire van de dag. Maar hoe kun je nu naar Schotland gaan zonder Loch Ness te bezoeken en te proberen het monster te spotten. Helaas was het een negatief resultaat, geen Nessie te bespeuren. Maar ik heb wel de kans gehad om misschien wel één van de bekendste en meest mysterieuze meren ter wereld te bezoeken.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Na zoveel mooie landschappen was het tijd om weer naar de hoofdstad terug te keren. Onderweg maakte we nog enkele korte tussenstops in kleine gezellige dorpjes om een blik van het echte leven op te vangen.
Wat opviel is dat iedereen een bepaalde rust uitstraalt en gewoon enorm vriendelijk is. Je ziet niemand zich haasten en iedereen ziet er gewoon perfect gelukkig uit. Hoe zou het ook anders kunnen als je in zo’n zalige omgeving woont.

Deze supermooie 2de dag maakte duidelijk dat dit zeker niet de laatste keer is dat ik een bezoekje gebracht heb aan de schotse natuur.

Na een nachtje dromen over al het moois van de dag ervoor was het tijd om afscheid te nemen, niet alleen van Schotland, maar van het hele Verenigd Koninkrijk.

Maar eerst nog een stevige wandeling naar de top van Arthur’s Seat. Een enorme rots die je kan beklimmen en bovenop heb je een gigantisch uitzicht over Edinburgh en haar omgeving. En die dag had ik echt geluk. Aan de ene kant zag je hoe de regen op je af kwam en aan de andere kant verscheen een heldere regenboog. Toch wel iets dat ik niet snel zal vergeten.

IMG_8298
En natuurlijk krijg je tijdens zo’n wandeling zin in een koekje, dus heb ik me een mooi plaatsje uitgezocht en rustig een koekje gegeten met een zalig uitzicht.
Een waardige afsluiter van zo’n geweldige week.

Mijn 3 favoriete plekjes in Edinburgh en haar omgeving:

  • Glencoe: een vallei waar je toch wel even stil van wordt.
  • Arthur’s Seat: eerst een pittige wandeling en daarna als beloning een prachtig uitzicht
  • Edinburgh Castle: een beetje kennismaken met de geschiedenis van Schotland terwijl je uitkijkt over de hoofdstad.

Van een grote stad naar een gezellig plekje

En weer een volgende reis van mijn -toch wel zalig- jaartje is begonnen en eigenlijk al halverwege. Deze keer ga ik Engeland en Schotland verkennen.

Net voor ik vetrok had ik een heel gek gevoel. Het leek precies alsof ik niet echt de volle 100% zin had om te vertrekken naar mijn volgend ‘avontuur’. Mhh klinkt misschien heel vreemd, maar het is moeilijk uit te leggen.
Maar als je begin oktober een week in Marokko bent gaan surfen, daarna een 4-tal dagen thuis en dan weer meteen een vermoeiende maar leuke reis in de Baltische staten, vervolgens 2 daagjes Parijs en dan als je eindelijk weer eens 3 dagen thuis bent, die ook meteen volplannen met een padelcursus om dan de volgende dag weer opnieuw te vertrekken. Dan weet je dat soms eens thuis zijn ook best heel leuk kan zijn.

schermafbeelding-2018-11-10-om-22-12-56.png

Maar ik mag niet klagen, want ik zit toch maar weer hier in Schotland, nadat ik eerst een deel van Engeland heb kunnen ontdekken.

Mijn eerste stop was Manchester. Meteen een leuke grote stad om te beginnen. Na alles wat ik erover had gehoord, was ik toch aangenaam verrast. Sommige hadden gezegd dat het supermooi en leuk zou zijn andere hadden bang dat ik geen 2 dagen zou kunnen vullen in deze stad. Wel, het was een leuke mix tussen mooie musea, oude gebouwen en moderne complexen. Alles wat je van een grootstad verwacht. Het is niet meteen de mooiste stad ooit, maar ik ben toch blij dat ik die weer bij op mijn lijstje kan zetten.

Mijn top 3 in Manchester:

  • The John Rylands Library: een oude mysterieuze bibliotheek, ik wist niet waar ik eerst moest kijken
  • MOSI (museum of science and industry): een museum klinkt misschien saai, maar ik heb er 2,5 uur rondgelopen en nog niet eens de helft kunnen doen, GEWELDIG
  • BBC tours: een rondleiding door de studio’s van de BBC, gewoon een unieke kans.

Manchester was ook meteen de eerste keer dat ik in een hostel verbleef en het was megagezellig. Je leert veel nieuwe mensen kennen en je voelt je nooit alleen, maar toch ben je van niemand afhankelijk.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Vanuit Manchester vertrok ik met de trein naar Harrogate, waar ik 3 nachtjes bleef slapen bij vrienden uit Spanje. Altijd leuk om vrienden na meer dan een jaar terug te zien en zeker als ze je alle plekjes van hun supergezellig stadje laten zien.
Ik genoot er van mijn eerste ‘afternoon-tea’ bij Bettys (heerlijk) en kon muziek luisteren in een echte Engelse Pub.
Het leuke is, dat ze je meenemen naar plekjes waar je anders nooit alleen naartoe zou gaan en je leert hoe het dagelijks leven in elkaar zit.
Wat me vooral opviel, was dat Engelsen nog vrij conservatief leven, tradities zijn voor hun enorm belangrijk (of zo lijkt het toch). De meeste gaan nog elke week naar de kerk, op elke school dragen ze nog uniformen en hun ‘afternoon-tea’ zullen ze niet vaak overslaan.

De 3 toppertjes van Harrogate:

  • Afternoon-tea bij Bettys: een oude bekende tearoom waar nog wordt opgediend in  traditionele kledij
  • The Turkish Baths: een oude spa in Victoriaanse stijl, dit kan niet slecht zijn
  • Knaresborough: een naburig stadje van bijna 1000 jaar oud

En toen was het tijd om weer afscheid te nemen en verder te reizen per trein naar Edinburgh, de laatste bestemming, maar eerst even een tussenstopje in York.
Meteen toen ik uit de trein stapte voelde ik me in een film van Harry Potter, waarschijnlijk omdat een deel van één van de films is opgenomen in het treinstation… Maar ook als je door de kleine straatjes loopt blijft dat gevoel, heel gezellig maar toch ook een tikje mysterieus. Ik had maar 4 uur om deze stad te verkennen en ik heb er elke seconde van genoten. Hetgeen dat zeker op mijn planning stond was een bezoekje aan ‘York Minster’ -want wat is York zonder haar klooster- , maar uiteraard was deze gesloten…

De 3 dingen die ik onthoud van York:

  • The Shambles: de straatjes waar je je meteen in en film van Harry Potter voelt
  • De stadsomwalling: altijd leuk om een wandeling te maken met uitzicht over de stad
  • Museum Gardens: een tuin vol ruïnes, een oud kerkhof en bankjes om even uit te rusten

Na een leuke voormiddag op verkenning in York, was het tijd om verder te reizen naar Edinburgh, waar ik de laatste 3 dagen van mijn week ga doorbrengen.

 

Tallin: Het moderne Bokrijk

IMG_6643

Tallinn: een zalige rustige stad, misschien wel één van de rustigste hoofdsteden die ik tot nu toe heb bezocht.
Als ik maar één dag de kans gehad zou hebben om deze hoofdstad te bezoeken zou mijn omschrijving geweest zijn: ‘Het Bokrijk van Estland’. Maar gelukkig kon ik ook dag 2 doorbrengen in de straten van deze gezellige stad en zo ontdekte ik ook de moderne wijken.

Op mijn eerste dag in Tallinn besloot ik om ‘De oude stad’ te verkennen, want die kan je natuurlijk niet missen als je hier bent. Een wirwar van kasseien en gezellige straatjes brengt je naar de meest gezellige en indrukwekkende plaatsjes in de stad. Van zalige uitzichten over de stad bovenop Toompea tot de imposante Alexander Nevsky kathedraal.

Zalig om alle verborgen straatjes te ontdekken en vervolgens te genieten van hun gezelligheid…
Toen ik ’s avonds naar huis belde om te vertellen over alles dat ik gedaan had die dag, vertelde ik dat ik Tallinn niet echt als een hoofdstad zag; een hoofdstad met alleen maar kasseien baantjes en oude historische gebouwen, dat kan toch helemaal niet in ons westers brein…

Maar daar kwam gelukkige verandering in op dag 2. Ik besloot om het moderne Tallinn te gaan zoeken en daarvoor moest ik natuurlijk buiten de ‘Oude stad’ gaan. Mijn eerste stop bracht me naar ‘Kadriorg’, met het mooie paleis, park en het huis van de president. Wat ook zeker de moeite waard is, is de weide van het Song Festival met een gigantisch podium aan de voet van een heuvel.

IMG_6676IMG_6722
Vervolgens kwam ik terecht in het ‘Rottermann kwartier’, een wijk van amper 4 straten, maar daarom geen reden om dit niet te bezoeken. Hier kan je kennismaken met de manier waarop de Esten oude gebouwen toch heel modern maken.
En zeker niet onbelangrijk mijn bezoek aan de basis van de KGB in Tallinn. De dag ervoor had ik al eens een kijkje genomen in de cellen van de KGB in ‘De Oude stad’ en dat was al indrukwekkend. Maar dag 2 werd nog beter, we kregen toegang tot ‘de geheime’ 23ste verdieping in het Viru hotel. Van hieruit controleerde ze de hele stad. (zeker de moeite waard als je wat meer wil weten over de invloed van de Sovjet-Unie)

En zo gingen er 2 geweldig interessante, maar vermoeiende dagen voorbij. Want wat ik toch wel geleerd heb de voorbij dagen: het is veel vermoeiender om alleen te reizen. Je moet helemaal zelf uitzoeken welke tram je moet nemen, waar je kaartjes moet kopen, welke dingen je wil bezoeken en hoe je dat het beste in een planning kan gieten… Deze keer was er ‘jammer genoeg’ niemand die dat al op voorhand helemaal had uitgestippeld, zodat ik maar gewoon moest volgen en rondkijken. En we weten natuurlijk allemaal wie daar normaal voor zorgt. (Haar verhaal lees je hier www.andersonderwijzen.blog)

Tallinn is een gezellige en gevarieerde stad. Het is niet dadelijk een typische hoofdstad, maar dat maakt het net zo leuk. Er zijn niet veel hoofdsteden waar je gewoon in het midden van de weg kan lopen of waar je je als meisje alleen als je ’s avonds rondloopt je geen moment onveilig voelt. Een echte topstad voor wie van geschiedenis, maar toch ook  van moderne gebouwen houdt. Of de perfecte mix tussen mooie parken en imposante gebouwen, maar toch altijd die verrassende gezelligheid.

Van Charleroi naar Viljandi: enkele indrukken

Yay, eindelijk kan ik zeggen dat ik begonnen ben aan mijn eerste reis, helemaal alleen. Best heel spannend om toch weer alleen te vertrekken naar een land dat je niet kent.

Mijn vertrek was vanuit Charleroi naar Riga en dan een 3 uur durende autorit naar Viljandi, een stadje in het midden van Estland.
Het vertrek begon al meteen goed: net voor we het vliegtuig mochten instappen, kregen we te horen dat er een technisch probleem was, een dikke 2 uur wachten… Dus ja wat doe je dan helemaal alleen op een luchthaven? Mijn bezigheid: alle plaatsen waar ik nog nooit van had gehoord (die op het vertrekbord staan) opzoeken, daar ben je wel even mee bezig en ook altijd leuk voor nieuwe inspiratie.

Santander, Timisoara en Clu-Napoca: enkele nieuwe ontdekkingen

Na eindelijk te kunnen opstijgen en een rustige 2 uur durende vlucht, kwam ik terecht in Riga. Het was al laat in de avond, dus jammer genoeg heb ik daar nog niet veel van kunnen zien.

De weg naar Viljandi was een 3 uur durende rit over verlaten en donkere wegen. Je kan er kilometers rijden zonder een huis of een andere auto tegen te komen. Soms kom je eens enkele huizen tegen, maar die lijken eerder verlaten of vervallen.  223 km afleggen zonder autostrade, gewoon over een 2-vaksbaan. Ik had al op voorhand van verschillende mensen te horen gekregen dat de wegen niet altijd even ‘modern’ zijn en niets is minder waar, al is dit zeker niet negatief. Alles geeft hierdoor een iet wat mysterieuze indruk zo in het midden van de nacht. Ook van snelheidslimieten kennen ze hier niet veel, ze bestaan wel, maar iedereen negeert ze gewoon: 140 rijden op een baan waar je 90 mag is perfect normaal…

Eindelijk aangekomen in Viljandi… Een mix tussen Scandinavië en Rusland, enorm rustig met veel vervallen houten huisjes of net mooie simpele huizen die tiptop in orde zijn.

Je kan niet zeggen dat je in een volledig andere cultuur terechtkomt hier, maar de verschillen zijn toch wel duidelijk te merken. Vooral de invloeden van het strenge communisme zijn nog duidelijk te zien, of zo lijkt het toch in mijn ogen. Ook iedereen tot en met de generatie van mijn ouders spreekt nog perfect Russisch.

De mensen lijken veel meer gesloten, maar als je hun iets vraagt zullen ze je meteen zo goed mogelijk proberen te helpen. Dat merkte ik vooral bij Saara, het meisje waar ik mee getraind heb. Ze was heel vriendelijk, maar toch merkte je altijd die bepaalde afstandelijkheid, moeilijk om te omschrijven. Het dagelijks leven lijkt hier zoveel rustiger te verlopen. Als je ’s ochtends vroeg op straat loopt, zie je mensen allemaal een wandelingetje maken alvorens ze naar het werk gaan. (ook niet onlogisch als je stad aan zo een mooi meer ligt). Al was dat rustige leven niet altijd te merken in de tennistrainingen. De trainer is keihard voor Saara en straalde ook een bepaalde autoriteit naar mij uit, hoewel ik helemaal geen van zijn pupillen ben. Nooit is iets goed genoeg en als er iets fout wordt gedaan, moet je je niet verwachten aan een verklarende uitleg, maar eerder aan een kanonskogel die jouw kant uitkomt en een straf. Naar mijn gevoel ietwat extreem…

IMG_6541IMG_6517

Iedereen neemt de tijd om te sporten en alles te voet te doen. In een stad met 20.000 inwoners, zie je opvallend weinig auto’s. Alles ligt op wandelafstand dus voor niets een auto nodig.

Mijn eerste indruk over Estland: een heel mooi en verschillend land. Op zich zijn ze heel westers, maar toch voel je in alles nog restanten van de onderdrukking, logisch ook zulke gebeurtenissen kunnen niet zomaar op enkele jaren volledig vergeten zijn.

Rustig, maar toch op verschillende vlakken heel verrassend…

Van chaos tot (een beetje) orde

Een sabbatjaar. Hoe begin je eraan…? Die vraag stelde ik me enkele weken geleden ook. Ondertussen was het augustus en de grote dromen waren zeker aanwezig. Alleen was het nog een hele opgave om dat in werkelijke plannen te kunnen gieten.

Pinterest, Instagram, Facebook, via alle kanalen kreeg ik inspiratie aangereikt. Nu moest mijn ADHD-brein nog alle leuke ideeën kunnen samenbrengen tot een plan voor het komende jaar.

Dankzij mijn mama -een enorm talent in plannen- kwam ik op het idee om alles samen te brengen op één grote wereldkaart. Alle projecten, reizen, cursussen,… kregen een mooi plaatsje op de wereldkaart. Zo kreeg de oorspronkelijke chaos een eerste vorm van orde (een enorme prestatie :)). Superleuk om te zien dat je dromen en ideeën een stapje dichter bij de werkelijkheid komen.

Natuurlijk is het onwerkelijk om alle ideeën tot uitvoering te laten komen. Maar beter te veel dan te weinig hebben ze me altijd verteld. Dus liever een wereldkaart met een overdosis aan ideeën, projecten, reizen,… waaruit ik kan kiezen dan gebrek aan inspiratie. Zo ben ik er zekere van dat ik over alles heb nagedacht en kan ik veel makkelijker aanvullen en schrappen (net ietsje liever aanvullen dan schrappen natuurlijk).

Het is duidelijk dat ik van verschillende kleurtjes houd. Niet alleen omdat het zoveel mooier en frisser is, maar vooral omdat het zorgt voor een ‘systeem’: een kleur voor reizen die vastliggen, een kleur voor reizen in dezelfde periode waaruit ik moet kiezen, een kleur voor dingen waar ik nog eens goed over moet nadenken, …

Processed with VSCO with c1 presetProcessed with VSCO with c1 preset

Genoeg gedroomd en ideeën verzameld, eindelijk is het tijd voor een eerste ruwe planning. En dat bleek niet zo simpel als het lijkt. Na veel denk- en puzzelwerk begon het een eerste vorm te krijgen. In november zou ik een reis op mijn eentje maken, naar waar was nog niet meteen duidelijk. Vervolgens zo ik in januari naar New York trekken om een vriendin te bezoeken en als laatste grote ding stond een groepsreis naar Jordanië te wachten.
Tussenin heb ik dan telkens tijd om plekjes in België en omstreken te verkennen en ook zeker niet onbelangrijk om een beetje te werken.
En natuurlijk heb ik plaats gehouden voor eventuele extra projecten. En jazeker, mijn planning was nog maar twee weken oud voordat de eerste toevoeging erbij kwam: een weekje Estland om te trainen met een Estse speelster. Zo kwam ik dan ook tot de conclusie dat ik in oktober maar 12 dagen in het land zou zijn.

En er blijven projecten bijkomen. Zo krijg ik de kans om op Medialaan gaan te helpen bij verschillende events, een kans die ik zeker niet kan laten schieten. En dankzij mijn planning kan ik (voor de eerste keer in mijn leven) snel en duidelijk zien wanneer dit er nog bij kan en wanneer het echt te vol zit.

En dan die eerste reis op mijn eentje die staat vast, maar naar waar? Een hele wereldkaart om te kiezen,… een reis met de trein door Groot-Brittannië. Ik dacht altijd dat een reis plannen toch helemaal niet zo moeilijk kon zijn… maar het tegendeel is wel duidelijk bewezen. Waar moet je beginnen? Wat wil je allemaal gaan bezoeken? Is dat de moeite waard of kies je best het andere museum? Welke hotel kies je? Of is een hostel een betere optie? Hoe geraak ik van de luchthaven naar de stad?

Allemaal vragen waar ik nooit bij heb stilgestaan. Mijn vorige reizen waren altijd mooi voorbereid, het enige wat ik moest doen was mijn koffer volproppen en zorgen dat ik in de auto zat.

Ondertussen ben ik druk aan het plannen voor mijn eerste reis. Voorlopig is het doel, zoveel mogelijk informatie verzamelen over Noord-Engeland en Edinburgh, reisgidsen doorbladeren, het internet doorspitten, mensen om raad vragen,… En dan kiezen maar, welke plekjes wil ik zeker kunnen bewonderen en welke zijn opties?

Mijn Pinterest is nog nooit zo actief geweest en elke foto die ik op Instagram tegenkom wordt gescreenshot. Ik wil er zeker van zijn dat ik geen enkel plekje mis, al weet ik dat dat een beetje ambitieus is. Niet alleen ik ben actief opzoek naar mooie plaatsen, maar ook krijg ik vaak de melding dat ik getagd ben in berichten op Facebook en Instagram, handig en vaak vernieuwend als je niet in je eentje moet rondneuzen.

Processed with VSCO with g3 preset

Schermafbeelding 2018-10-03 om 13.25.16

 

Een handige tip die ik ontdekt heb: op Instagram kun je buiten personen ook tags volgen. Altijd leuk om enkele weken voor je vertrek de tag van je bestemming toe te voegen. Zo blijf je altijd op de hoogte en ontdek je misschien nog wel plekjes waar je reisgids nog nooit van heeft gehoord. 

Ik vind het moeilijk om te weten wanneer ik nu echt aan mijn definitieve planning voor deze reis moet beginnen. Ik weet dat als ik er eens op vlieg er vaak geen stoppen aan is voor enkele dagen. Maar aan de andere kant weet ik dan ook weer dat na die paar dagen mijn interesse weer even op iets volledig anders wordt gesmeten. Dus probeer ik maar vervolgens zoveel mogelijk op te zoeken en te plannen.

Wat ik geleerd heb dat belangrijk voor me is: lijstjes en lijstjes en lijstjes. Ik dacht altijd dat ik alles wel zou kunnen onthouden wat ik zou moeten doen ter voorbereiding van mijn reis, maar dan zit ik eenmaal voor mijn laptop en geraak ik niet verder dan het startscherm van Google… Dus heb ik toch maar even mijn zelfvertrouwen (hierover) opzij gezet en ben ik voorbeeldig begonnen met lijstjes te maken. En wonder boven wonder moet ik toegeven dat het net iets vlotter werkt.

 

 

 

 

52 weken, 52 nieuwe dingen

Wie mij kent, merkt meteen dat ik een echte ADHD’er ben. De hele dag door schieten er verschillende ideeën door mijn hoofd. Dat kan gaan van ‘Ik moet straks mijn bureau opruimen’ tot ‘Zo’n tafel wil ik later in mijn huis hebben’ of  ‘Als ik leerkracht Frans zou zijn dan zou ik dit doen in mijn lessen’

Dat kan heel leuk zijn, maar ook enorm vervelend. Iedereen heeft al wel eens aan de hand dat je je echt niet kan concentreren op die ‘enorm interessante’ boeken die voor je neus liggen, maar voortdurend flitsen er de meest leuke en creatieve ideeën door je hoofd. Wel bij mij is dat gewoon standaard. Mijn oplossing? Op mijn bureau ligt een schijfblok waar ik al mijn ideeën vlug opschrijf voor ik ze alweer vergeten ben (een klein nadeel van ADHD).

Lees verder 52 weken, 52 nieuwe dingen

7X Waarom je niet moet twijfelen over een ‘Gap year’

Elke week krijg ik wel eens de vraag, ‘Wat ga je volgend jaar studeren?’, ‘Welke universiteit denk je te kiezen?’, ‘Heb je al een kot gevonden?’,… Wel, mijn antwoord en misschien ook wel dat van jou is net iets anders als de meeste mensen verwachten. Ik antwoord altijd met veel trots: ‘Ik ga nog niet studeren, binnen een jaar ben ik daar aan toe, eerst wil ik een jaartje de wereld gaan zien, ervaringen opdoen en genieten van het feit dat dit nu nog allemaal kan.’

Lees verder 7X Waarom je niet moet twijfelen over een ‘Gap year’